Polyester Elyafı:

Polyester en önemli insanoğlun yapımı lif olarak 2003'te yirmi iki milyon ton (%58 bitişik filamanlar, %42 kesilmiş filamanlar) miktarında üretilmiştir ki bazı yıllarda onun üretimi pamuk üretiminden bile ileriye geçmiştir. Dünya çapında şu lifi üreten fabrikaların sayısı 500'ten aşkındır. Şunun gözde görülür başka bir yönü coğrafi – ekonomik düşüncesi altında şu gerçektir ki üretimin %75'i Asya'da bulunmaktadır. Polyester en çok yapay elyaf rekorunu 1972'de kırdı ve sentetik elyaf piyasasında %65 mitarına ulaştı. Elde ettiği başarı farklı uygulama bölümlerineuyması, ham maddeleri miktarının az olması ve üretim masraflarına gibi onun özel özelliklerine göre yaranmıştır.

Lif boyutları:

Dinier inceliği ölçen birimdir ki genel olarak uzun yapay elyaf (filaman) hususunda kullanmaktadır. Her filamanın 9000 metresinin gram olarak ağırlığı onun dinierini belirlemektedir. Dolayısıyla ipin ya elyafın dinieri yüksek oldukça onun inceliği düşüyor. Örneğin 100 dinier naylon (9000 metresi 100 gram ağırlığa sahiptir) 150 dinier naylondan daha incedir.

Eğirme sürecinin genel şeması:

Değişik çeşitli eğirme yöntemleri için uygulanan şema, şöyledir: akar polimer yığını (erinmiş ya çözelti halinde yığın), dağıtma hatları yoluyla yönleniyor ve ölçme pompalarına erişiyor (dişli çark sistemi), ki eğirme statüsleri için sabit akış miktarını sağlıyor. Bir takım filtrelerden oluşmaktadır ki polimeri arıtır ve dağıtıyor, bunlar farklı boyut ve kalınlıkta bir takım delinmiş levhalardan ibarettir ki genellikle daire olup ve bir çeşit paslanmayan çelikten (eğirme eritmesi için) yapılmıştır, ayrıca pahalı metallerden ya cam maddelerden de (eğirme çözeltisi için) yapılıyor. İp türüne göre değişen levha üzerindeki delik sayısı kaç bine kadar erişebilir ve dairevi veya özel kesite sahip olabilir (formlaşmış veya içi boş bölümler). Tel yapan cihazdan çıkan filamanlar tekrar kendi ilk şekillerini yani kati polimerler halini bulduktan sonra kesilir ve uygun paketlerde (makara, kaplar) yerleştirilecek yahut direkt olarak sonraki uygulamalı fazlara doğru götürülecek. Eğirme erinmesi durumunda eğer polimer polimerizasyondan erinme durumunda elde edilmezse akar polimer yığını katı polimer taneleri erinmesi yoluyla elde edilecek (polimer cipsleri). Bu uygulama aslında elektrikli yöntemle ısıtılmış kaplar (borular) içinde yapılıyor ve bir ağlar vasıtasıyla donanmıştır ki katı taneleri erinme sırasında polimerden ayırıyor. Böyle bir sistemi tatbik etmek halihazırda sadece bir kaç kullanıcıya sınırlanmıştır ve kendi görevini daha iyi ve daha mükemmel cihazlara vermiştir (sarmal ekstruder).

Germe:

Filaman şeklinde telüreten cihazdan dışarı çıkan polimer hala bir tekstil lifinin temel özelliklerine sahip değildir, aslında polimer yığını (ki soğutma veya çözücüyü ayırma yoluyla katlıya dönüşmüş) uygun olmayan bir yerde bulunan molekül zincirleri yığınıyla tanınıyor (Amorf bölgelerde) ki böylelikle kimyasal istikrarlı ve düşük ısılı bir madde ortaya çıkacak ve zaman geçmesi karşısında daha az dirence sahiptir, yüksek plastik ve form değişme durumuna sahiptir ve sonuçta yeterli olmayan fiziksel / tekstil özelliği olacaktır. Eğer biz doğal elyafı model olarak göz önünde bulundurursak molekül zincirlerini uygun ve paralel yönde dizilmiş biçimde lif ekseni doğrultusunda bırakmamız gerekir molekül içinde (kristal faz) ya daha faal olmak ya yapı ayarlanmasının çoğalmasına sebep oluyoruz. Bu süreç eğirme sürecinde alma hızı ve çıkış hızı arasındaki oranı yükseltmekle uygulanır (eğirme oranı), ama bitişik filamanlar hususnda eğirme durumunu yüksek hızla dikkate aldığımızda, bu süreç başka bir makine ve mekanik eğirmeyle tamamlanıyor.